Overweging

Zo lijkt het ook de ervaring van de psalmist te zijn. De Heer heeft hem een nieuw lied op de lippen gelegd. Hij neuriet mee. Verheft misschien wel zijn stem bij die ene zin die wel speciaal voor hem bedoeld lijkt te zijn. Wie weet wel bij: ‘kijk nu naar de toekomst, het is nog maar net begonnen!’. Maar dan wordt hij weer ingesloten door de werkelijkheid van alledag. Is hij een lachertje onder de mensen en is alles waar zijn lied ooit van repte, stukgeslagen op de feiten.

De psalmist heeft niet nog ergens een reserve voorraad vertrouwen waar hij uit kan putten. ‘Zelf’, zo roept hij, ‘ben ik gebogen en arm’. Hij heeft zijn hoop op anderen gesteld. Anderen die vrolijk zijn en zich verheugen. Dat kan zomaar een popbandje zijn dat op de radio langskomt en ons oproept tot vrolijkheid. Of de gemeente. Die eerder dan wij eraan toe zijn, roept dat het kerstmis is en de toekomst nog maar net begonnen. Laten wij dat elkaar ook in 2019 toeroepen.

Evert Jan de Wijer